Πλέον αρκετοί Έλληνες στις μέρες μας, έχουν ταξιδέψει σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Όλοι δια μαγείας γινόμαστε ”ευρωπαίοι” και συμπεριφερόμαστε με αγάπη προς στο περιβάλλον, η ευγένεια ξεχειλίζει και γενικά είμαστε τελείως διαφορετικοί από ότι είμαστε στην Ελλάδα.

Βλέπουμε ωραία ιστορικά κτίρια, καλοδιατηρημένα που μας ταξιδεύουν σε άλλες εποχές και σκεφτόμαστε ”όταν οι άλλοι λαοί έχτιζαν παλάτια εμείς στην Ελλάδα είχαμε Τουρκοκρατία”. Υπάρχει αλήθεια σε αυτή την διατύπωση αλλά δυστυχώς τα αίτια είναι και άλλα!

Τα γκρέμισαν και διέπραξαν εγκλήματα αισθητικής

Η αδιαφορία από την μια, αλλά και η απόφαση του Εθνάρχη Καραμανλή για αντιπαροχές- καπάκι και η χούντα, κατέστρεψαν ότι ωραίο αρχιτεκτόνημα υπήρχε στην πρωτεύουσα. Γκρέμισαν αριστουργηματικά κτίρια για να χτίσουν απρόσωπα πολυώροφα οικοδομήματα και πολυκατοικίες «χουντικού ρυθμού».

Ο 19ος ήταν ο αιώνας που η Αθήνα ήταν υπέροχη. Υπήρχε άπλα, υπήρχε ουρανός, υπήρχε πράσινο και πάνω απ’ όλα υπήρχε αισθητική. Μέσα σε 50 χρόνια μια μικρή πόλη στους πρόποδες της Ακρόπολης μετατράπηκε σε ευρωπαϊκή πρωτεύουσα με ανάκτορα, νεοκλασικά μέγαρα, θέατρα και μερικά από τα ομορφότερα δείγματα νεοκλασικισμού στον κόσμο.

Όμως, ο πόλεμος, η έλλειψη χρημάτων, η μανία του κόσμου να έρθει να ζήση στην πρωτεύουσα, το οικονομικό συμφέρον, η κακώς εννοούμενη ανάπτυξη, η ανοικοδόμηση, ο υπερβολικός εκμοντερνισμός και οι αντιπαροχές συνετέλεσαν ώστε μερικά θαυμάσια κτίρια να χαθούν για πάντα. Αν υπήρχαν ακόμα αυτά τα κτίρια, η εικόνα της Αθήνας θα ήταν διαφορετική και σίγουρα ομορφότερη.

Δείτε μερικά χαρακτηριστικά δείγματα…. στο ενδιαφέρον άρθρο του Νίκου Μουρατίδη ΕΔΩ