Σαμαρίνα είναι ονομαστό Βλαχοχώρι της Βόρειας Πίνδου, που βρίσκεται κοντά στα σύνορα Δυτικής Μακεδονίας και Ηπείρου. Είναι χτισμένη σε υψόμετρο 1.600 μ. στις Β.Α. πλαγιές του όρους Σμόλικα (2.637 μ.) και είναι το ψηλότερο χωριό, όχι μόνο της χώρας μας αλλά και των Βαλκανίων. Βρίσκεται χτισμένη ανάμεσα από πυκνά δάση πεύκου, οξιάς, πυξαριού και ρόμπολου. Έχει άφθονα κρύα νερά, ασύγκριτες φυσικές καλλονές και κλίμα υγιεινότατο. Για αυτά της τα προσόντα την είπαν και την βάφτισαν «Ωραία Σαμαρίνα.
Η Σαμαρίνα χαρακτηρίζεται από την ζωντάνια και έντονη δραστηριότητα των κατοίκων της σε πολλούς τομείς. Οι Σαμαριναίοι με πολυσχιδή παρουσία στην σύγχρονη ελληνική ζωή και πραγματικότητα, διατηρούν την Σαμαρίνα ως αντίληψη ζωής στον τόπο διαβίωσης τους, αλλά και συντηρούν εδώ στις πλαγιές του Σμόλικα τις πατρογονικές εστίες και παραδόσεις. Έτσι η Σαμαρίνα κάθε χρόνο μας αποκαλύπτεται πιο δραστήρια, πιο ζωντανή, πιο δυναμική, με προοπτική για πολυεπίπεδη εξέλιξη.

Αποτέλεσμα εικόνας για Σαμαρίνα

Το καλοκαίρι ο πληθυσμός της αγγίζει τους 5000 κάτοικους!  Τον υπόλοιπο χρόνο όμως τα μοναδικά ίχνη ζωής τα αφήνουν οι καμινάδες των ελάχιστων ξενώνων που σχεδόν ηρωικά τολμούν να λειτουργούν, ακόμα και μέσα στο «λευκό… αποκλεισμό» της βαρυχειμωνιάς!  Παλαιότερα εδώ ανθούσε μια δραστήρια ορεινή κοινότητα. Υπήρχαν βιοτεχνίες ξυλογλυπτικής, και κατεργασίας μαλλιού. Τα “παιδιά της Σαμαρίνας” όπως αποκαλεί τους σκληροτράχηλους κατοίκους το δημοτικό τραγούδι, με τα πρώτα κρύα έπαιρναν τα κοπάδια τους και κατηφόριζαν για τα χειμαδιά της Θεσσαλίας. Την άνοιξη μόλις το παχύ χορτάρι κάλυπτε τα βοσκοτόπια , επέστρεφαν πάλι στο χωριό. Μαζί με τους τσελιγκάδες έρχονταν και οι υλοτόμοι, οι τυροκόμοι, οι σαμαράδες, οι πεταλωτές…

Πάνω από τη Σαμαρίνα το πανόραμα των κορφών του γερο-Σμόλικα ξεπροβάλλει επιβλητικό στον ορίζοντα.

Οι Σαμαρινιώτες κυραντζήδες(αγωγιάτες) οδηγούσαν τα καραβάνια τους μέσα από τα δύσβατα μον

Η περίφημη εκκλησία της Σαμαρίνας αφιερωμένη στην Παναγία είναι η μεγαλύτερη Βασιλικήτης Πίνδου.

οπάτια της Πίνδου στις πόλεις, μεταφέροντας μαζί με τα εμπορεύματα και τον πολιτισμό των βουκόλων ορεσίβιων ξωμάχων. Για αιώνες συνεχιζόταν αυτό το ασταμάτητο πήγαινε- έλα, δυο φορές το χρόνο. Η προέλευση των κατοίκων αυτού του καθαρόαιμου βλαχοχωριού δεν έχει εξακριβωθεί. Σύμφωνα με μια εκδοχή Κουτσόβλαχοι μετοίκησαν εδώ από το βορρά, ενώ μια άλλη εκδοχή τους θέλει αυτόχθονες που εκλατινίστηκαν. Όπως και ν’άχει θεωρούνται από τα εκλεκτότερα τμήματα του ελληνισμού.

 

 

ΚΕΙΜΕΝΟ -ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ

πηγή 1, πηγή 2