Ο ζεϊμπέκικος είναι παλιός χορός και είναι αυστηρά αντρικός, γι’ αυτό και ορισμένες φορές αποκαλείται, εξαιτίας των χορευτικών του κινήσεων από άνδρες, ως «χορός του αετού”. Είναι χορός που δεν έχει βήματα αλλά μόνο φιγούρες και μία συγκεκριμένη κυκλική κίνηση.

Με το ζεϊμπέκικο ο άντρας ξεδίνει, εξωτερικεύει τον πόνο του. Με το ζεϊμπέκικο ο άντρας κερδίζει την απαλλαγή του από κάθε καταθλιπτικό σύμπλεγμα που μπορεί να τον καταπιέζει.

Η καταγωγή του ζεϊμπέκικου

Μην ακούτε που λένε ότι το ζεϊμπέκικο είναι Τούρκικος χορός. Το ζεϊμπέκικο (ή ζεϊμπέκικος) είναι ελληνικός λαϊκός χορός. Αναφέρεται ότι διαδόθηκε στα ελλαδικά αστικά κέντρα στα τέλη του 19ου αιώνα. Ωστόσο, η εμφάνισή του ανάγεται στα τέλη του 17ου αιώνα στην Κωνσταντινούπολη και τη Σμύρνη. Άλλες πηγές αναφέρουν ότι χορευόταν στη Μαγνησία και το Αϊδίνιο σε τοπικές γιορτές. Όντας αρχικά αντικριστός χορός δύο ατόμων που έφεραν οπλισμό, εξελίχθηκε σε «μονήρη αυτοσχεδιαστικό ανδρικό χορό. Οι πιο εμπεριστατωμένες πηγές λένε ότι χορός αντλεί την καταγωγή του από εξισλαμισμένους Ζεϊμπέκους. Οι Ζεϊμπέκοι ως ιδιαίτερη μειονότητα του πληθυσμού της…

Διαβάστε την συνέχεια στο nikosoline.gr