Η πρώτη αναμνηστική σειρά γραμματοσήμων για το 2017, που κυκλοφόρησαν χθες τα ΕΛΤΑ, είναι η σειρά για τα 150 χρόνια του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου. Το 2016 συμπληρώθηκε η 150ή επέτειος από τη θεμελίωση του νεοκλασικού κτιρίου της οδού Πατησίων σε οικόπεδο που είχε δωρήσει η Ελένη Τοσίτσα, επιλύοντας έτσι το πρόβλημα της χωροθέτησης.

Η νέα σειρά επιλέγει έξι εκθέματα του μουσείου, προσαρμοσμένα εικαστικά από τη μόνιμη ζωγράφο και χαράκτρια των ΕΛΤΑ Μυρσίνη Βαρδοπούλου και εγκαινιάζει το 2017 με μία, τουλάχιστον, ευπρόσδεκτη θεματολογία. Τα ΕΛΤΑ ουδέποτε ενημέρωσαν τον συλλεκτικό κόσμο πώς συγκροτούν τη θεματολογία τους και πώς επιλέγουν το εκδοτικό τους πρόγραμμα (συμπεριλαμβανομένων των λευκωμάτων). Μακριά επίσης βρίσκεται η αντίληψη του ανοίγματος σε νέους καλλιτέχνες και της εκπαίδευσής τους στην ειδική τέχνη του γραμματοσήμου.

Ας πούμε, λοιπόν, ότι η νέα σειρά τιμά έναν εθνικό θεσμό με τεράστια προσφορά. Εικαστικά βρίσκεται στο σύνηθες μέτριο επίπεδο, επιλέγοντας και πάλι τη μέθοδο όφσετ, αλλά πάλι καλά γιατί έχουμε δει σειρές των ΕΛΤΑ που θα έπρεπε να μην είχαν ποτέ εγκριθεί. Τα έξι νέα γραμματόσημα –με ιστορικά στοιχεία που έδωσαν τα ΕΛΤΑ– απεικονίζουν: «Το φιλί», κλάση των 0,10 (θραύσμα ερυθρόμορφης κύλικος από τις επιχώσεις του Βράχου της Ακρόπολης που χρονολογείται στο τέλος του 6ου αι. π.Χ.). «Ο Οδυσσέας των Αντικυθήρων», κλάση των 0,50 (άγαλμα από το ναυάγιο των Αντικυθήρων –α΄ ήμισυ του 1ου αι. π.Χ.– στο οποίο παριστάνεται ο Οδυσσέας, που ταυτίζεται από τη στερεωμένη στον αριστερό ώμο εξωμίδα και τον πίλο στην κεφαλή). «Ο Διαδούμενος», κλάση των 0,72 (άγαλμα γυμνού νέου άνδρα που δένει στο μέτωπό του ταινία· βρέθηκε στην «Οικία του Διαδουμένου» στη Δήλο και χρονολογείται γύρω στο 100 π.Χ.). «Ο Ποσειδώνας της Λιβαδόστρας», κλάση των 0,90 (χάλκινο αγαλμάτιο Ποσειδώνα που βρέθηκε στη θάλασσα ανατολικά του κόλπου της Λιβαδόστρας Βοιωτίας και χρονολογείται γύρω στο 480 π.Χ.). «Αθηναίος Εφηβος», κλάση του 1,50 (στην αττική λευκή λήκυθο που βρέθηκε στην Ερέτρια και χρονολογείται γύρω στο 440 π.Χ. εικονίζεται επίσκεψη σε τάφο). «Η Μυκηναία», κλάση των 2,00 (τοιχογραφία από το θρησκευτικό κέντρο της ακρόπολης των Μυκηνών, που χρονολογείται στο δεύτερο μισό του 13ου αι. π.Χ. και εικονίζει γυναικεία θεϊκή μορφή).

«Η ιστορία του μεγαλύτερου μουσείου της Ελλάδας συνιστά ένα μακρύ και περιπετειώδες χρονικό, που συνδέεται με το πολιτισμικό κλίμα της Ευρώπης στη νεότερη εποχή και την επίσημη πολιτική του ελληνικού κράτους για την προστασία των αρχαιοτήτων», σημειώνει η Μαρία Λαγογιάννη, διευθύντρια του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου, με αφορμή την έκδοση της σειράς. Παρότι έχουν εκδοθεί αρκετές σειρές αρχαιοελληνικής τέχνης, το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο δεν είχε εκπροσωπηθεί ώς τώρα όπως θα έπρεπε. Το 2009 είχε εκδοθεί γραμματόσημο για τα 180 χρόνια από τη σύσταση του πρώτου Αρχαιολογικού Μουσείου στην Αίγινα (1829), αλλά η επέτειος είχε τιμηθεί με εικόνα του κτιρίου της Πατησίων και είχε ενταχθεί στην πάντα άστοχη, για συλλεκτικούς λόγους, σειρά «Επέτειοι και γεγονότα».

1